Klaasje Meijer

Wie ‘K3’ zegt, zegt kleurrijke jurken, uitverkochte zalen en liedjes die iedereen kan meezingen. Voor Klaasje Meijer betekende het de grote doorbraak: in 2015 werd ze in één klap bekend als het nieuwe blonde meisje van de populaire meidengroep. Maar achter de glitter en glamour zat al die tijd ook een andere liefde te wachten: haar dwarsfluit en de klassieke muziek. 

“Ik was elf toen ik begon met muziek maken met mijn moeder", vertelt Klaasje. “Zij speelde gitaar en gaf muziekles. Ik studeerde later klassiek dwarsfluit aan het conservatorium, maar toen kwam die auditie voor K3 voorbij. Ik dacht: ik probeer het gewoon, en als het niks wordt, ga ik door met mijn studie. Maar het werd wat, en wat voor iets! Negentig shows per weekend, musicals, films, alles kwam voorbij. Het was een hele intense, maar ook fantastische tijd, met een ontzettend warm team. Ik heb er enorm veel van geleerd en mijn liefde voor het podium is daar alleen maar gegroeid.”

Creatieve honger

Toch begon het na een paar jaar te kriebelen. “Popmuziek is heel leuk, maar ik wilde me breder ontwikkelen dan alleen dat. Bij K3 vervul je een rol, terwijl ik voelde dat ik ook mijn eigen verhaal wilde vertellen. Daarom ben ik uiteindelijk gestopt. Het was een mooi moment: K3 kon door met een nieuw gezicht, en ik kon mijn eigen weg inslaan. Inmiddels organiseer ik mijn eigen concerten, ‘Klaasje Klassiek’, waarin ik terugkeer naar mijn roots. Ik treed samen op met mijn vaste pianist, iemand die ik al sinds mijn conservatoriumtijd ken. Dat geeft vertrouwen en muzikaliteit."

In ‘Klaasje Klassiek’ kiest ze bewust voor een bijzonder thema: vrouwelijke componisten. “Die muziek verdient echt meer aandacht. Honderd jaar geleden was het voor vrouwen nauwelijks mogelijk om een carrière te maken in de muziek. Neem Fanny Mendelssohn: veel van haar stukken zijn onder de naam van haar broer uitgegeven, omdat het anders niet verkocht. Ongelooflijk, toch? Ik wil die componisten een podium geven, want hun werk is prachtig en hoort gehoord te worden.”

Intieme zalen

Wie ooit een K3-show heeft meegemaakt, weet dat het spektakel groots is. Hoe anders is dat nu. “Mijn voorstellingen zijn intiemer en veel dichter bij mezelf. In K3 speelde ik een rol; nu sta ik er echt als Klaasje. Dat maakt het spannend, maar ook heel bevrijdend. Ik vertel verhalen, speel dwarsfluit en laat zien wie ik ben. Het is een heel andere manier van optreden, maar ik geniet er enorm van.”

Toch blijft ze ook dankbaar voor haar K3-verleden. “Ik word nog steeds op straat aangesproken met: ‘Hé, jij was toch dat blonde meisje van K3?’ En dat klopt natuurlijk ook. Mijn twintiger jaren stonden in het teken van K3 en daar ben ik trots op. Maar nu, op mijn dertigste, voelt het goed om mijn eigen weg te gaan en iets nieuws op te bouwen.”

‘Je bent bekend, dus het gaat vast vanzelf’

Achter de schermen is het artiestenbestaan net zo’n uitdaging als op het podium, vindt Klaasje. “Mensen denken vaak: je bent bekend, dus alles gaat vanzelf. Maar zo werkt het echt niet. Als zelfstandige moet je hard werken, de juiste contacten leggen en jezelf blijven ontwikkelen. Je moet snappen hoe een platenmaatschappij, een boekingskantoor en de Buma/Stemra werken. Dat leer je vooral door ervaring, door vallen en opstaan. Het is echt een vak apart.”

Toch blijft het creatieve uitgangspunt voor haar altijd leidend. “Wat ik maak moet goed voelen en bij mij passen. Als ik daar gelukkig van word, geloof ik dat het zakelijke gedeelte vanzelf volgt. Anders wordt het niet geloofwaardig."

Grootste project

Wat brengt de toekomst? Klaasje lacht: “Op dit moment staat er iets heel bijzonders te gebeuren: ik word moeder. Dat is nu mijn grootste project. Maar daarna wil ik ‘Klaasje Klassiek’ zeker verder uitbouwen. Hopelijk kan ik volgend jaar weer een tour doen, en wie weet wat er daarna nog komt. Ik hou ervan om de klassieke muziek toegankelijk te maken, om het naar het theater te brengen in plaats van alleen in grote concertzalen of kerken. Het mag best een beetje losser, speelser, zodat ook mensen die nog nooit een klassiek concert bezochten, zich thuis voelen.”

Daarnaast blijft ze presenteren, onder andere voor de radio in België. En ook televisiewerk is niet uitgesloten. “Ik heb al zoveel mooie dingen mogen doen, van K3 tot Special Forces in België. Voor nu ben ik heel tevreden, maar misschien begint het over een paar jaar weer te kriebelen. Dan zien we wel wat er op mijn pad komt.”